کمک به نوجوان افسردۀ من

ارائۀ راهکار برای کمک به بهبود افسردگی نوجوانان

افسردگی ما باید نگران  افسردگی در نوجوانان باشیم ؛ منظور از ما ، والدین ، دبیران ، مدیران مدارس ، روانشناسان مدرسه و حتی گروه همسالان است . متاسفانه آمار خود کشی نوجوانان و جوانان به سبب افسردگی ، رو به افزایش است.

افسردگی درمان نشده می تواند منجر به مشکلات عاطفی و رفتاری نوجوانان شود همچون سوء مصرف مواد مخدر و الکل ، مشکلات تحصیلی ، مشکلات در ارتباط با گروه همسالان و خدای ناکرده اقدام به خود کشی. متاسفانه هیچ راه مطمئنی برای جلوگیری از افسردگی وجود ندارد ، با این حال این استراتژی ها ممکن است مفید باشند.

چه باید کرد ؟

در گام نخست باید تا حد امکان خلا تنهائی نوجوان را پُر کرد . نباید ناگهان پشت او را خالی کرد . بین نوجوان سال آخر دبیرستان و سال اول دانشگاه ، فقط چند ماه فاصله است !

چرا ما پدر و مادرها ، وقتی فرزندمان وارد دانشگاه می شود ، فکر می کنیم که به بلوغ کامل احساسی و حمایتی رسیده است و دیگر نیازی به همراهی و مراقبت روحی ما ندارد؟!

انتقال مسئولیت به یک نوجوان باید تدریجی صورت گیرد نه ناگهانی . گام دوم این است که در مورد شکست هم با نوجوانمان صحبت کنیم ؛ بد نیست شکست های گذشتۀ خودمان و نتیجۀ خوبی که در پی صبر حاصل شده است را برای آنها بازگو کنیم . تعریف این خاطرات به پذیرش شکست و کنار آمدن با آن بسیار کمک می کند.

پدر و مادرهای ایده آل گرا ، به شروع و رشد افسردگی نوجوانان کمک زیادی می کنند!

خیلی از مواقع ، ما والدین ، آرزوهای خودمان را در فرزندانمان جستجو می کنیم و از زمانی که فرزندمان قدرت درک حرفهای ما را پیدا کرد ، مرتب به گوشش می خوانیم که :” تو باید همیشه نفر اول باشی ، هیچ بهانه ای برای اول نشدن نداری ، من غیر از نمره ۲۰ را قبول ندارم و …” خیلی از پدر و مادرها گام را فراتر می گذارند و می گویند : من در تمام دوران تحصیل ، بهترین نمرات را می گرفتم و کسی حریف من نبود ! حالا کسی نیست که بپرسد که اگر شما همیشه نفر اول بودید ، پس چرا احساس موفقیت نمی کنید ؟! چرا توقع دارید فرزند شما این خلا احساسی شما را پر کند ؟! فکر کنم این حرف ها بلوف باشند!

یک نوجوان شاد و سالم ، یک همسر خوب ، یک پدر و مادر خوب ، یک فرزند خوب و از همه مهمتر یک انسان خوب خواهد شد .

پدر و مادر عزیز

پدر و مادر عزیز به من بفرمائید که یک نوجوان سالم و شاد و اجتماعی که مثلا وارد دانشگاه آزاد شده و در حال خواندن رشته مورد علاقه و در حد توان خودش است بهتر است یا یک نوجوان عصبی و شکننده که برای قبولی در دانشگاه دولتی ، چند بار کنکور داده است ولی هنوز حد نصاب را کسب نکرده ؟ چرا به فرزندمان رحم نمی کنیم ؟

فراموش نکنید که اگر نوجوان ما در رشته مورد علاقه خودش و در حد توانش درس بخواند ، قطعا موفق تر خواهد بود و حتما احساس رضایت مندی بیشتری از زندگی خواهد داشت . اما نوجوانی که ما بخاطر ورود به دانشگاه دولتی ، تحت فشار قرار دادیم ، حتی اگر در دانشگاه دولتی رشته خوبی قبول شود ، بدلیل عدم نیل به هدف اصلی اش – که البته شما با هزار و یک روش در قلب و روح او گنجانده اید ، همان هدفی که خودتان موفق به رسیدن به آن نشدید! – از آن هم راضی و خشنود نیست و همواره ناله و اشک و آه دارد .

امان از دست ما والدین!

ای امان از دست ما پدر و مادر که با این امانت های الهی چه می کنیم ! پدر و مادر عزیز ؛ نمره فرزند ما ، اصولا ، میانگینی از نمرات کسب شده توسط ماست یعنی مثلا اگر شما در ریاضی سال آخر دبیرستان نمره ۱۴ گرفتید و همسرتان هم نمره ۱۲ گرفته ! طبعا در ایده آل ترین حالت ممکن باید فرزندتان نمره ۱۳ بگیرد ! اگر بیشتر گرفت ، گلی به گوشه جمالش . پس اجبار جواب نمی دهد ، فقط نوجوان ما را عصبی و بیمار و مضطرب می کند .

بگذریم ! انگار خیلی عصبانی شدم ! عذرخواهی می کنم.

 

در کمک به درمان یک نوجوان افسرده ، آموزش ایجاد تغییر در شیوۀ زندگی ، بسیار مهم است ؛ مانند بهبود مراقبت از خود ، یعنی چیزی که می خورد و همچنین بهای بیشتری به ورزش دادن و نیز تمرینات تنفس عمیق.

اگر نوجوان ما با افسردگی دست و پنجه نرم می کند ، حتماً در اسرع وقت با یک روانپزشک مشورت کنید ، درمان داروئی بهمراه استفاده از روشهای غیر داروئی مانند مراقبه و ذهن آگاهی ، بدون تردید موثر خواهد بود ولی از همۀ اینها مهمتر ، محبت بی دریغ ما والدین است که بزرگترین پشتیبان نوجوانمان هستیم و سلامتی و امنیت روانی آنها برای ما از هر چیز دیگری با ارزش تر است.

چگونه با یک نوجوان افسرده ، ارتباط برقرار کنیم ؟
  • روی گوش دادن تمرکز کنید ، نه سخنرانی! نوجوان ما به قاضی یا بازپرس نیازی ندارد ؛ فقط تمایل به داشتن ارتباط کلامی دارد پس به او اطمینان دهید که کاملاً بی قید و شرط و همواره در کنار او هستید .
  • ملایم ولی پی گیر باشید.در ابتدا ممکن است نوجوان درباره صحبت کردن پیرامون افسردگی اش مقاومت کند ، شما تسلیم نشوید ، صبور باشید ولی در عین حال همواره به تمایل خود برای گوش دادن تاکید کنید .
  • احساسات او را تصدیق کنید. سعی نکنید دربارۀ افسردگی او طوری صحبت کنید که او استنباط کند که احساساتش احمقانه است ، صرفاً تصدیق غم و اندوهی که آن را تجربه می کند ، می تواند کمک زیادی به حمایت از او باشد . یک نکته مهم : اگر نوجوان ما تمایل به صحبت با ما – به عنوان پدر و مادر – را نداشت و ترجیح می داد با فرد دیگری مثل مشاور مدرسه ، معلم مورد علاقه یا … صحبت کند ، تعصب نداشته باشید . هدف صحبت کردن است برای تخلیۀ روانی.
  • نوجوان افسرده تمایل دارد که از دوستان و فعالیت هائی که قبلاً از آنها لذت می برده ، کناره بگیرد ؛ اما انزوا فقط افسردگی را بدتر می کند . بنابراین تلاش کنید او را مجدد به همسالان متصل کنید ( البته با یک شیب بسیار ملایم ) .
  • هر روز زمانی را برای صحبت کردن با نوجوان اختصاص دهید . با او بصورت چهره به چهره صحبت کنید بدن حواس پرتی یا عجله . دربارۀ افسردگی اش هم سخنی نگوئید ؛ فقط شنونده باشید و تصدیق کنید که غم و اندوهش را درک می کنید ولی همواره در مسیر بهبود او در تلاش هستید و هرگز او را تنها نخواهید گذاشت.

 

باید به نوجوان نازنینمان اجازۀ اشتباه کردن بدهیم ! تصمیم گیری برای نوجوان ، قطعاً حس اعتماد به نفس آنان را کاهش می دهد.

  • با برنامه ریزی صحیح کارهای روزانه ، به نوجوان خود کمک کنیم که خواب کافی در شب داشته باشد.
  • به صورت ملایم ، مصرف داروهای ضد افسردگی او را یادآوری کنید.
  • مراقب علائم بدتر شدن افسردگی باشید ؛ در صورت مشاهده ، حتماً با پزشکش تماس بگیرید.

افسردگی ، یک بحران آرام است ؛ یعنی ممکن است نوجوان ما  در سکوت ، از افسردگی رنج ببرد . مجدد تاکید می کنیم که نوجوان با علائم افسردگی ، بیش از سایر نوجوان ها به محبت ما و احساس امنیت نیاز دارد . محبت بی دریغ ما ، حس ارزشمندی را در او تقویت می کند . با ذره بین دنبال توانمندی های نوجوانمان بگردیم ، قبول دارید که ورود به دانشگاه ، الزاماً نشانۀ موفقیت نیست ؟ به نوجوان خوبمان اجازه دهیم آن توانائی که دارد ، بروز و ظهور دهد و ما برایش تصمیم نگیریم.

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *